|
|
Show in normal design
|
Show personalized design!
loslaten..
8 Jul, 13:46, 66
x viewed
Ken je dat, het gevoel bij iemand die je ontmoet heb..het gevoel wij horen gewoon bij elkaar. En hoe je ook gekwetst wordt enz. in die knuffel voel je het telkens weer! Dat gevoel zal niet over gaan voor hem, maar toch wil ik het loslaten, me niet meer druk maken om hem.. Pas als ik loslaat en hij dan bij me komt weet ik of het echt was! Ook al zegt mijn gevoel van ja! Daarom een loslaatbrief of ik hem echt naar hem opstuur weet ik niet, maar voor mij is dit al een stuk loslaten..
lieve ..., (of eigenlijk mooie man, want van alle mannen die ik ontmoet heb vind ik jouw echt de mooiste)
maar dit is geen liefdesbrief maar een loslaatbrief.
Want ik wil je gewoon uit mijn koppie hebben en verder gaan. Het laatste half jaar heb ik me ontzettend klote gevoeld, ik zat al jaren met ups en downs en kwam er maar niet uit. Maar nu sinds korte tijd gaat het goed met me. niet een up zoals normaal nee echt een verandering in mezelf. Eindelijk acceptatie van mezelf en niet meer zoveel druk maken wat een ander denkt. Daardoor kon ik namelijk vaak niet mezelf zijn, was ik terug getrokken enz. Ik ben gevoelig en dat zal ik niet kunnen veranderen, gevoelig voor gevoelens van anderen of gewoon die van mezelf, maar das een heel ander verhaal. Maar gelukkig ook heel sterk, daarom sla ik me overal doorheen. Maar goed nu geniet ik weer van het leven en ben mezelf..heerlijk.
Bij deze verandering hoort ook het stuk loslaten, ik wil jouw loslaten. Ik heb je nooit gehad daar niet van, maar wil je gewoon uit mijn koppie. Tijd om andere mannen een kans te geven en me op anderen te richten.
Vanaf het moment dat ik je ken heb je iets in mij geraakt, diep van binnen. Tuurlijk heb ik in al die jaren andere jongens leuk gevonden, maar elke x als ik jouw weer zag. Voelde ik mezelf stralen en vond ik het fijn om je weer te zien. Een knuffel met jouw voelde gewoon zo goed,dan waren woorden overbodig!
Maar vooral op het begin toen we gezoend hadden enzo, zat ik met mijn eetstoornis waardoor ik je niet toeliet. Later bouwde ik een muur om me heen naar jouw en voelde me gekwetst! Maar goed dat is vergeven en vergeten! Je hebt daar je excuses wel voor aangeboden.
Na het gesprek bij jouw thuis, waarin ik eerlijk vertelde wat ik voor je voelde en jij vertelde hoe je het zag, had ik ook echt zoiets het is klaar zo en kon ik verder! Tot jij in ene weer naar mij toe trok, een korte tijd en ik hoorde van een vriendin, dat jij tegen haar vriend over mij was begonnen dat je me toch wel heel leuk vond enzo! Ik baalde echt en was boos, verdorrie ik had je net losgelaten en toen kreeg ik dat te horen... En je zat weer in mijn koppie, wat ik volgens mij nog wel is in een dronken bui heb gesms't en geen antwoord op kreeg. Prima weer loslaten dan..
Toen vorig jaar, weer kwam je naar mij toe. Terwijl ik met een vriend van je stond te praten..kwam je achter ff tegen me aan staan. En je was zelfs onzeker in je praten..waardoor mijn gedachten en gevoelens weer op speelde. Maar mijn muur naar jouw brak niet af, dus zette ik je maar weer uit mijn koppie! Ik leerde een vriend van je kennen en de 1e x dat ik jouw weer zag, was ik bang dat ik nog gevoelens voor je had..daarom liet ik die vriend ook niet gelijk toe. Ik merkte dat het wel vreemd even was, maar merkte ook dat ik echt gek was op die vriend. En had het gevoel dat jij me niets meer deed, tot oud en nieuw. Mijn gevoelens naar die vriend waren die weken minder geworden, achteraf was ik mezelf niet meer uit onzekerheid en toen wij samen praten met oud en nieuw, merkte ik hoe je reageerde op mij. En dan die knuffel toen je weg ging, ik was weer helemaal in de war qua gevoel! Het is toen al snel uit gegaan en niet alleen van zijn kant. Toen het net uit was met, was ik eerst heel verdrietig en dacht dat ik nog wel heel veel voor hem voelde, dat mijn gevoel weer terug was. Achteraf speelde er andere dingen mee, was het meer krijgen wat ik niet hebben kan en het niets waard voelen daardoor.
Want met de reonie toen jullie er waren, merkte ik dat ik over hem heen was. En toen met we met carnaval zo om elkaar heen liepen te draaien, het voelde gewoon zo heerlijk om met je te knuffelen! je kwam ook telkens naar me toe, maar ik had nog steeds een muur om mijn diepste gevoelens om me heen naar jouw toe. En wilde daarom ook niet met je zoenen, het liefst wilde ik dat natuurlijk wel, maar had het niet gedaan om niet weer gekwetst te worden. Ook aan jouw merkte ik dat het bij veel knuffelen bleef, ik denk omdat je me niet meer wilde kwetsen. Nou ja zo voelde ik dat, maar goed ik kan het ook is mis hebben qua voelen. Toen je zei: "tot gauw" en ik: "wanneer zie ik je weer?" En jij zei: "snel!" Kwam weer die hoop, meende je dat nou echt. Maar ik was het laatst jaar echt zo als het komt, komt het van jouw en anders niet! Ik ga niet weer achter je aan lopen en weer gekwetst worden, straks dacht je nog wat een stalker haha
Toen ik laatst de foto's van je zag, schrok ik van hoe dun je was! Ik maakte me gewoon bezorgd en was weer in mijn koppie!
Maar goed je blijft dus in mijn koppie en ik wil verder, dus wil je loslaten daarom verwijder ik je van hyves en uit mijn telefoon! En dat is niet om jouw, ik zal heus me niet omkeren als ik je tegen kom, of misschien wil je mij hierna nooit meer zien kan ook!
Ik wil je vragen of je wil laten weten of je hem gekregen heb, zodat ik dat weet en verder hoef je niet te reageren dat zal me misschien alleen maar pijn doen!
Je bent een top jongen en gun je het beste!
liefs dis
lieve ..., (of eigenlijk mooie man, want van alle mannen die ik ontmoet heb vind ik jouw echt de mooiste)
maar dit is geen liefdesbrief maar een loslaatbrief.
Want ik wil je gewoon uit mijn koppie hebben en verder gaan. Het laatste half jaar heb ik me ontzettend klote gevoeld, ik zat al jaren met ups en downs en kwam er maar niet uit. Maar nu sinds korte tijd gaat het goed met me. niet een up zoals normaal nee echt een verandering in mezelf. Eindelijk acceptatie van mezelf en niet meer zoveel druk maken wat een ander denkt. Daardoor kon ik namelijk vaak niet mezelf zijn, was ik terug getrokken enz. Ik ben gevoelig en dat zal ik niet kunnen veranderen, gevoelig voor gevoelens van anderen of gewoon die van mezelf, maar das een heel ander verhaal. Maar gelukkig ook heel sterk, daarom sla ik me overal doorheen. Maar goed nu geniet ik weer van het leven en ben mezelf..heerlijk.
Bij deze verandering hoort ook het stuk loslaten, ik wil jouw loslaten. Ik heb je nooit gehad daar niet van, maar wil je gewoon uit mijn koppie. Tijd om andere mannen een kans te geven en me op anderen te richten.
Vanaf het moment dat ik je ken heb je iets in mij geraakt, diep van binnen. Tuurlijk heb ik in al die jaren andere jongens leuk gevonden, maar elke x als ik jouw weer zag. Voelde ik mezelf stralen en vond ik het fijn om je weer te zien. Een knuffel met jouw voelde gewoon zo goed,dan waren woorden overbodig!
Maar vooral op het begin toen we gezoend hadden enzo, zat ik met mijn eetstoornis waardoor ik je niet toeliet. Later bouwde ik een muur om me heen naar jouw en voelde me gekwetst! Maar goed dat is vergeven en vergeten! Je hebt daar je excuses wel voor aangeboden.
Na het gesprek bij jouw thuis, waarin ik eerlijk vertelde wat ik voor je voelde en jij vertelde hoe je het zag, had ik ook echt zoiets het is klaar zo en kon ik verder! Tot jij in ene weer naar mij toe trok, een korte tijd en ik hoorde van een vriendin, dat jij tegen haar vriend over mij was begonnen dat je me toch wel heel leuk vond enzo! Ik baalde echt en was boos, verdorrie ik had je net losgelaten en toen kreeg ik dat te horen... En je zat weer in mijn koppie, wat ik volgens mij nog wel is in een dronken bui heb gesms't en geen antwoord op kreeg. Prima weer loslaten dan..
Toen vorig jaar, weer kwam je naar mij toe. Terwijl ik met een vriend van je stond te praten..kwam je achter ff tegen me aan staan. En je was zelfs onzeker in je praten..waardoor mijn gedachten en gevoelens weer op speelde. Maar mijn muur naar jouw brak niet af, dus zette ik je maar weer uit mijn koppie! Ik leerde een vriend van je kennen en de 1e x dat ik jouw weer zag, was ik bang dat ik nog gevoelens voor je had..daarom liet ik die vriend ook niet gelijk toe. Ik merkte dat het wel vreemd even was, maar merkte ook dat ik echt gek was op die vriend. En had het gevoel dat jij me niets meer deed, tot oud en nieuw. Mijn gevoelens naar die vriend waren die weken minder geworden, achteraf was ik mezelf niet meer uit onzekerheid en toen wij samen praten met oud en nieuw, merkte ik hoe je reageerde op mij. En dan die knuffel toen je weg ging, ik was weer helemaal in de war qua gevoel! Het is toen al snel uit gegaan en niet alleen van zijn kant. Toen het net uit was met, was ik eerst heel verdrietig en dacht dat ik nog wel heel veel voor hem voelde, dat mijn gevoel weer terug was. Achteraf speelde er andere dingen mee, was het meer krijgen wat ik niet hebben kan en het niets waard voelen daardoor.
Want met de reonie toen jullie er waren, merkte ik dat ik over hem heen was. En toen met we met carnaval zo om elkaar heen liepen te draaien, het voelde gewoon zo heerlijk om met je te knuffelen! je kwam ook telkens naar me toe, maar ik had nog steeds een muur om mijn diepste gevoelens om me heen naar jouw toe. En wilde daarom ook niet met je zoenen, het liefst wilde ik dat natuurlijk wel, maar had het niet gedaan om niet weer gekwetst te worden. Ook aan jouw merkte ik dat het bij veel knuffelen bleef, ik denk omdat je me niet meer wilde kwetsen. Nou ja zo voelde ik dat, maar goed ik kan het ook is mis hebben qua voelen. Toen je zei: "tot gauw" en ik: "wanneer zie ik je weer?" En jij zei: "snel!" Kwam weer die hoop, meende je dat nou echt. Maar ik was het laatst jaar echt zo als het komt, komt het van jouw en anders niet! Ik ga niet weer achter je aan lopen en weer gekwetst worden, straks dacht je nog wat een stalker haha
Toen ik laatst de foto's van je zag, schrok ik van hoe dun je was! Ik maakte me gewoon bezorgd en was weer in mijn koppie!
Maar goed je blijft dus in mijn koppie en ik wil verder, dus wil je loslaten daarom verwijder ik je van hyves en uit mijn telefoon! En dat is niet om jouw, ik zal heus me niet omkeren als ik je tegen kom, of misschien wil je mij hierna nooit meer zien kan ook!
Ik wil je vragen of je wil laten weten of je hem gekregen heb, zodat ik dat weet en verder hoef je niet te reageren dat zal me misschien alleen maar pijn doen!
Je bent een top jongen en gun je het beste!
liefs dis
 Forward
|
|
Flag as offensive |
| Tags (i) | ||
| The owner of the photo/video/blog can see who posted the tag, and only friends are allowed to tag. Max. 10 tags per photo/video/blog. | ||
Comments
yesterday, 18:49
ik dacht al toen ik je blog deel 2 zag, dat ik deel 1 gemist moest hebben.... weet niet hoe dat kan, maar ben blij dat ik ze nu allebei kan lezen!
dikke knuffel, omdat ik weet hoe moeilijk het is om je verstand van je gevoel te laten winnen....
liefs,
Juno
dikke knuffel, omdat ik weet hoe moeilijk het is om je verstand van je gevoel te laten winnen....
liefs,
Juno
23 Jul, 11:37
Ik ben benieuwd of deze brief verstuurd is.
Zowiezo klink je echt en puur.
Heerlijk dit soort mensen. Niks geen spelletjes of andere shit.
Ja toch?
knuffel!
Zowiezo klink je echt en puur.
Heerlijk dit soort mensen. Niks geen spelletjes of andere shit.
Ja toch?
knuffel!
13 Jul, 14:57
Ik vind je heel dapper!
Heb respect voor je dat je dit nu kunt...
Liefs Jiba
Heb respect voor je dat je dit nu kunt...
Liefs Jiba
10 Jul, 13:11
Nou jij bent in ieder geval een stap verder dan mijn persoontje...ik moet loslaten maar kan het niet....nog niet
wat een herkenning en wat goed van je
heb respect voor je
dikke knuff
wat een herkenning en wat goed van je
heb respect voor je
dikke knuff
8 Jul, 21:41
Het koppie...is hoofd...gevoel is hart...
Dat in balans...is zo moeilijk. Maar uiteindelijk is er de keuze leven of geleefd worden. Dan kies je nu voor leven en zul je langzaan loslaten.
Neem de tijd Dis. het heeft geen haast...en langzaam wordt het makkelijker en doet het minder pijn. Sterkte
Dat in balans...is zo moeilijk. Maar uiteindelijk is er de keuze leven of geleefd worden. Dan kies je nu voor leven en zul je langzaan loslaten.
Neem de tijd Dis. het heeft geen haast...en langzaam wordt het makkelijker en doet het minder pijn. Sterkte
8 Jul, 20:19
Mooi, het is moeilijk om iemand waar je van houdt los te laten. Maar het is soms nodig om verder te kunnen.
Sterkte meis, en je komt er wel!
Dikke knuffel, Vlinder
Sterkte meis, en je komt er wel!
Dikke knuffel, Vlinder
8 Jul, 20:03
Lieve Discovery
Ik vind het een heel moedige stap die je nu al hebt gezet, ongeacht of je de brief verstuurt of niet.
Je geeft nu voor jezelf een richting aan je gevoelens.
Ik vind het heel knap dat je dit doet. Ik zou willen dat ik hetzelfde durfde.....
Ik vind het een heel moedige stap die je nu al hebt gezet, ongeacht of je de brief verstuurt of niet.
Je geeft nu voor jezelf een richting aan je gevoelens.
Ik vind het heel knap dat je dit doet. Ik zou willen dat ik hetzelfde durfde.....
(145)
8 Jul, 19:02
Via de site van Brigitta kwam ik bij jouw blog terecht. Kan alleen maar zeggen, erg mooi geschreven en wens je veel sterkte toe
Liefs Karin
Liefs Karin
8 Jul, 18:13
Wat een mooie reacties allemaal, ik voel zoveel steun van jullie!!! Het helpt me echt, ik twijfel nog of ik de brief echt moet mailen. Misschien kan ik hem zo ook loslaten. Als ik de brief stuur dan, kan dat misschien weer tegen gaan werken in het loslaten..omdat hij dan juist weer naar mij toe komt.. en dan is het niet uit hem zelf, maar omdat ik weer reageer! En aan de andere kant misschien ben ik ook wel bang dat alles daardoor te niet wordt gedaan, hoop loslaten is nog een ander stuk! Maar goed na dat gesprek kon ik hem toen ook loslaten dus misschien moet ik hem maar wel sturen. Hihi twijfelachtige dis, ook zeker een stuk van mij!
liefs dis
liefs dis
8 Jul, 17:12
pff wat een knap verhaal zeg !!! Ik kan er wel lering uit trekken... Maar zoals jij het verwoord, zo mooi, zo vol emoties... Ben eigenlijk wel nebieuwd of dit nog een vervolg heeft.......
